ریشهٔ این گیاه در طب سنتی ایران دارای ارزش دارویی است و از آن به عنوان آرامبخش اعصاب، خوابآور، ضد تشنج، درمان افسردگی، هضمکننده غذا و ضد دل پیچه استفاده میشود نام علف گربه برای این گیاه ناشی از ویژگی آن است که گربهها را به خود جذب میکند و نوعی اثر روان گردان در آنها دارد. این خاصیت به دلیل وجود آکتینیدین در عصارهٔ این گیاه است که به فرومونهای بدن گربهها شباهت دارد. این گیاه اثر مشابهی نیز بر روی موشهای صحرایی دارد. سنبل الطیب گیاهی است علفی و چند ساله که ساقه آن بهطور عمودی تا ارتفاع دو متر بالا میرود. این گیاه به صورت وحشی در جنگلهای کم درخت، در حاشیه جویبارها و گودالها در بیشتر مناطق آسیا و ایران میروید.سنبل الطیب دارای بویی مطبوع است و گربه بوی این گیاه را از فواصل دور تشخیص داده به طرف آن میرود و در اطراف آن به جست و خیز میپردازد و از بوی آن مست میشود. گلهای سنبل الطیب رنگ سفید یا صورتی دارد و به صورت خوشهای است. قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه آن است و معمولاً از ریشه گیاهی که بیش از سه سال عمر دارد استفاده میشود. سنبل الطیب پس از خشک شدن برنگ قهوهای در میآید. طعم آن تلخ ولی خوشبو و معطر است. عطر آن پس از خشک شدن بیشتر میشود.
